Η ιδέα προέκυψε ως άμεση ανάγκη για διατήρηση της επαφής με τους συμμετέχοντες των Εργαστηρίων Θεραπευτικής Φωτογραφίας τα οποία έχουν ανασταλεί, αλλά και για το άνοιγμα αυτής της κοινότητας στο ευρύτερο κοινό. Κύριος σκοπός της συμμετοχικής δράσης ήταν να απασχοληθούμε δημιουργικά και με διάθεση για παιχνίδι, να αποσπάσουμε την προσοχή μας από τις δύσκολες συνθήκες και να δώσουμε ένα έναυσμα για επικοινωνία μέσα από τη φωτογραφία.
Συγκεκριμένα, για όσο περίπου κράτησε ο περιορισμός κυκλοφορίας στη χώρα μας, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Eyes of Light, η δράση καλούσε το κοινό με έναυσμα μια σειρά από φωτογραφίες σύγχρονων ή προγενέστερων φωτογράφων, να ανταποκριθεί δημιουργικά, τραβώντας τις δικές του φωτογραφίες. Η ανάθεση των αρχικών φωτογραφιών, που είχαν ως θέμα κυρίως νεκρές φύσεις ή καθημερινά αντικείμενα, έγινε με κριτήριο να μπορούν να αναπαραχθούν με διάφορους τρόπους και με απλά μέσα, τα οποία ο καθένας μπορεί να βρει στο σπίτι. Στη συνέχεια, οι φωτογραφίες των συμμετεχόντων στη δράση κοινοποιούνταν στην ομάδα που ήταν αφιερωμένη σε αυτή τη δράση, επιτυγχάνοντας έτσι την αλληλεπίδραση του κοινού.
Το ψηφιακό αυτό κάλεσμα για φωτογράφιση αγκαλιάστηκε εν τέλει από τον κόσμο, σημειώνοντας ιδιαίτερη απήχηση καθώς ήταν αρκετοί όσοι ανταποκρίθηκαν. Συνολικά, μέσα σε 7 εβδομάδες πραγματοποιήθηκαν 14 challenges και δημιουργήθηκαν 215 ξεχωριστές φωτογραφίες. Ο θετικός αντίκτυπος της δράσης αποτυπώνεται σε αυτό το ενδεικτικό σχόλιο συμμετέχουσας:
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το πόσο ωφέλιμη μπορεί να γίνει η κοινοποίηση των φωτογραφιών σε μια ομάδα, ακόμη και διαδικτυακή, καθώς ενσωματώνει τα στάδια ολόκληρης της διαδικασίας που πλαισιώνει μια φωτογράφιση (λήψη φωτογραφιών, κοίταγμα και επεξεργασία τους, παρουσίασή τους σε άλλους και συζήτηση γι’ αυτές, συμμετοχικό παιχνίδι κ.ά). Στο πλαίσιο αυτό, η δημιουργία μιας κοινότητας μέσω της αλληλεπίδρασης συχνά άγνωστων μεταξύ τους μελών αποδεικνύεται σημαντική. Πάνω από όλα, η κοινοποίηση σε μια ομάδα προϋποθέτει το μοίρασμα των συναισθημάτων και της ψυχικής μας διάθεσης, ευνοεί την κοινωνική αλληλεπίδραση μέσα από τον προβληματισμό, την ανταλλαγή απόψεων και τη συζήτηση πάνω στις φωτογραφίες. Κλείνοντας, αξίζει εδώ να τονισθεί ο ευρύτερος ρόλος της τέχνης και της δημιουργικότητας, ως αρωγός των ανθρώπων στην προσπάθεια να ανταπεξέλθουν από δύσκολες περιόδους κρίσης.
Όσον αφορά τα δικά μας νέα, μπορεί οι συνθήκες να άλλαξαν ριζικά τα σχέδιά μας για την επόμενη δημόσια δράση μας και τα εργαστήριά μας να έχουν ανασταλεί, ωστόσο με αμείωτο κίνητρο επανασχεδιάζουμε τις μελλοντικές μας δράσεις. Συγκεκριμένα, οργανώνουμε για το προσεχές μέλλον διαδικτυακά εργαστήρια και ποικίλες δράσεις για ανθρώπους που λόγω της ασθένειας παρουσιάζουν αδυναμία μετακίνησης. Έτσι, σύντομα θα μπορούμε και πάλι να εξερευνούμε μαζί (έστω και ψηφιακά) τις ευεργετικές ιδιότητες που έχει για την υγεία μας η ενασχόληση με την τέχνη.